Köye ilk gelenler Ahırcık mevkisine yerleşmişlerdir. Bugün bu yerleşim yerine ait bir çeşme kalıntısı bulunmaktadır. Daha sonra Adana ve Karaisalı’dan gelenler köyün şimdiki olduğu mevkide yerleşerek köyü kurmuşlardır. Köye 1897 yılında yapılan camide namaz kılınması için Osmanlı hükümdarı Sultan Abdülhamit tarafından ruhsat verildiği için köyün adı Hamidiye olarak oluşmuştur. Rakım 3095 m olan Karanfil dağı eteklerinde ve Körkün Çayı’nın kuzeyindeki Koçak Boğazı denilen vadide kurulmuştur. Üğ Tepesi, Kavlak Tepe gibi tepelerin bulunduğu eğimli bir arazi yapısı vardır. Köyün ilçeye uzaklığı 24 km’dir. Köyün en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Ekilebilen arazinin bir bölümü Körkün Çayı’ndan kanallarla getirilen suyla sulanmakta ve burada bahçecilik yapılmaktadır. Kıraç arazide ise buğday, arpa ve nohut yetiştirilmektedir. Köyde halı, kilim ve savan dokumacılığı yapılmaktadır. Tarım ve orman işçiliği geçim kaynaklarından biridir. Hamidiye medresesi Bulunan bir köy olup Cumhuriyet dönemine kadar çevre köyler ile Adana ve ilçelerinden gelen öğrenciler yetiştirilmiştir. Köyün doğusunda bulunan ve bugün hala medreselik denilen yerde medreseye ait yapı kalıntıları bulunmaktadır.