İlçemizin en eski yerleşim merkezlerinden biri olup köyün ne zaman kurulduğu hakkında kesin bir bilgi yoktur. Ancak bugünkü mezarlığın yerinde bir medresenin bulunduğunun bilinmesi ve mezar taşlarının günümüzden farklı(kavuklu) olması köyün tarihinin çok eskilere dayandığına dair deliller olarak kabul edilir. Orta Toroslardan Karınca Dağı uzantıları tarafından doğudan güneye doğru çevrilmiş olan köy Torosların mahalli adlarıyla anılan diğer yükseltileriyle çepeçevre sarılmış dar bir vadideki tepeciklerin üzerine kurulmuştur. Deniz seviyesinden yüksekliği 1100 m olan köyün nüfusu 318 olup 243 haneden oluşmaktadır. İlçeye uzaklığı 20 km olup Pozantı-Çiftehan E-90 devlet karayolu Kırkgeçit Deresinden ayrılan bir yol ile ilçeye bağlanır. Köyün doğusu ve güneyindeki dağlarda ardıç, çam, sedir, köknar ve meşe ormanları görülür. Kuruluşundan 1958 yılına kadar Ulukışla ilçesine bağlı olan köy bu tarihte yapılan referandum ile ilçemize bağlanmıştır. Nüfusu 318 olan köy 243 haneden oluşmakla birlikte nüfusun büyük bir kısmı ekonomik şartların yetersizliğinden dolayı değişik yerlere göç etmişlerdir. İlçemizin ekonomik bakımdan kaynağı en kıt olan köylerinden biri olup sınırları içerisinde hububat ekilebilecek bir dönüm dahi toprağı yoktur. Dağ eteklerinde ve dere kenarlarında bulunabilen her karış toprak yüzlerce metre uzaktan güçlükle temin edilen su kaynaklarından yararlanılarak meyve bahçesi olarak değerlendirilmiştir. Bu bahçelerde ‘Ömerli kirazı’ olarak bilinen ve büyük miktarı Yurt dışına ihraç edilen kiraz yetiştirilmektedir. Bunun yanında son turfanda olarak yetiştirdikleri üzümlerin meyveleri ve salamura olarak değerlendirip sattıkları yaprakları da geçim kaynaklarındandır. Dağlardaki ‘çitemik’ diye adlandırılan menengiç, ilçe merkezinde ‘toros çayı’ diye bilinen dağ çayını bile geçim kaynağı olarak değerlendirilmektedir.

     Ömerli köyü ilçemizin eğitim tarihi açısından önemli bir yere sahiptir. Osmanlılar döneminde bir medresenin bulunduğu ve bu medresenin enkazı ile ilkokul yapıldığı bilinmektedir. Bu ilkokul Pozantı’ nın merkez ve köylerinin en eski okuldur. Kuva-i Milliye çalışmaları sırasında Ulu Önder Atatürk’ün yanında bir arkadaşıyla atlı olarak bu köye geldiği köyde bugün okul yanında bulunan ve halen kullanılan bir evde misafir olduğu hane sahibiyle memleket meselelerini görüştüğü, köye bir okulun yapılmasını telkin ve teşvik ettiği ev sahibine kulpsuz bir çini fincan hediye ederek Ulukışla ‘ ya gitmek üzere köyden ayrıldığı rivayeti çevrede yaygın olarak anlatılmaktadır.

     Köy sınırları içerisinde İnni ve Muhaden denilen iki büyük mağara ile Kırkgeçit deresinde eski kervan yolu üzerinde bugün hala ayakta duran ve tarihi pek bilinmeyen Elmalı Köprüsü de kayda değer yerler arasındadır.