Pozantı İlçesi Adana ilinin kuzeybatısında yer almaktadır. İlçenin yüzölçümü 793 km2’dir. İlçe merkezinin denizden yüksekliği 780 m ve ortalama yüksekliği 860 m’dir.
Pozantı ilçesi, Akdeniz Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesini birbirine bağlayan yolların kesiştiği Orta Toroslar üzerinde bulunmaktadır. Pozantı, Doğusu Karaisalı ve Aladağ ilçeleri, Batısı Ulukışla, Güneyi Tarsus, Kuzeyi Çamardı ilçeleri ile çevrilidir.

         İlçe yüksek dağlarla çevrilidir. Bunlar Aladağlar üzerinde Demirkazık (3.600 m), Bolkar Dağları üzerindeki Medetsiz tepesi (3.585 m), Karanfil Dağı (3.085 m) Akdağ (2.424 m), Pozantı dağı (2.723 m) ve Karınca dağı (1.840 m)’dir.

        Çakıt Havzası ile Körkün çayının geçtiği Ecemiş Havzası üzerinde bulunan ilçe doğal yapısını vadilerden almaktadır. İlçe akarsularının rejimleri düzensizdir. Bahar aylarında karların erimesiyle coşan dereler, yaz aylarında kurumaktadır.

         İlçenin önemli akarsuları Çakıt ve Körkün çaylarıdır. Bu iki çay Seyhan Baraj gölüne dökülmektedir. Vadilerde ve dağ yamaçlarında zengin bitki örtüsü bulunduğundan Çukurova bölgesi için yaz mevsiminde yayla ve cazibe merkezidir.

        Orta Toroslar üzerinde bulunan Pozantı, Akdeniz iklim kuşağında yer almaktadır. Kışları soğuk ve yağışlı, yazları sıcak ve kurak geçer. Kışın kar, ilkbaharda ise yağmur etkili olur. İlkbahar ve sonbahar ayları sıcak geçer.

        İlçe Toroslar arasında vadide kurulduğundan kuzey rüzgarları etkilidir. İlçenin yayla alanları yazın serin iklim hakim olduğundan cazibe oluşturmaktadır.

        Pozantı meteoroloji İstasyonu ortalamalarına göre, ilçede uzun dönemli en sıcak aylar ortalaması 32,9 ºC, en soğuk aylar ortalaması 7,7 ºC’dir. En yüksek sıcaklık (+40), en düşük sıcaklık ise (-15) derece civandadır. İlçede en yüksek ve en düşük sıcaklıkların süresi kısadır. Yılın ortalama 45 günü yağışlı geçer. Yağışların aylara dağılımı normal olup pınarları ve yer altı sularını meydana getirmekte ve Ekim ayı ortalarında başlayıp Mayıs ayına kadar sürmektedir. Özellikle Sarız ve Gülek kesiminde, don ihtimal olan aylar diğer istasyon bölgelerine göre daha fazladır.

       Akdeniz iklimi etkisiyle, Akdeniz fitocoğrafya bölgesinin vejetasyon formasyonlarını göstermektedir.

        Meşçere tiplerinin oluşturduğu saf ve karışık yapıda verimli ve bozuk ormanlardan oluşan yapı mevcuttur. Bitki dokusu yaylaların etrafını çevrelemiş, hatta iç içe girmiş durumdadır.
Tekir, Yeni Şıhlı, Yeni Konacık, Gökbez Pozantı, Belemedik, Eski Konacık, etrafında kızılçam ormanları, yükseklere doğru karaçam karışımı ve saf karaçam meşçereleri ile çevrilmiştir. Daha yükseklerde ise sedir, göknar meşçereleri bulunmaktadır. Akça, Çağşak, Bürücek, Alpu, Kamışlı, Asar etrafında kızılçam meşçereleri bulunmakla birlikte, yükseklik arttıkça karaçam karışıklığı çoğalmaktadır. Daha yükseklerde karaçam, sedir, göknar, saf ve karışık meşçereleri yer almaktadır. Armut oluğu, Asar civarında karaçam meşçereleri ile bitki dokusu başlamaktadır. Karaçam meşçerelerinin içerisinde Kızılçam’da bulunmaktadır. Yükseklik arttıkça yerini sedir ve göknara bırakmaktadır. Daha yüksek yerlerde sedir, göknar, karaçam saf ve karışık meşçereler bulunmaktadır. Asar yaylası kuzey yamaçlarında karaçam ve ardıç bozuk vasıflı meşçereleri dağılım göstermektedir. Kamışlı, Hamidiye, Eski Kamışlı, Yazıcak Solaklı, Aşçıbekirli civarlarında Ardıç ve Sedir meşçereleri bulunmaktadır. Bozuk ardıç meşçereleri ardıçlara dokunulmadan, sedir ve karaçam türleri ile karıştırılarak ağaçlandırılmaktadır.

Yaylalarda Kızılçam, Karaçam, Sedir, Göknar, Ardıç Türleri İle Birlikte Andız, Dişbudak, Meşe, Söğüt, Gürgen, Kızılcık, Tesbih, Demircik, Alıç, Yemişgen Böğürtlen, Üvez ve Ladin gibi bitki dokusu da bulunmaktadır.

Flora da, Akdeniz bitki topluluğundan buğdaygiller ve baklagiller de yerini alır.
Yaylalarımızın dere ve sulak alanlarında, beslenme, süs, tıbbi aromatik, kokulu, boyacılıkta kullanılan çok çeşitli bitkiler bulunmaktadır.

        Kantoron otu, yalancı kekik, kekik, yavşan, mantuan, yabani sarımsak, yabani çay, yaban pancarı, salep, yabani nane ve çiğdem gibileri de çokça bulunmaktadır.

        Pozantı’da bulunan ormanlık ve dağlık alan içinde ve yaylaklarda yaşayan yaban hayatının bazı türleri bulunmaktadır. Ormanlar içine yerleşmiş kurt, sırtlan, tavşan, tilki, porsuk, kuyruksüren, domuz çokça bulunan türlerdendir. Sıradağların yükseklerinde yaban keçisi  bulunmaktadır. Karanfil Dağı’nda bulunan yaban keçileri koruma altına alınarak çoğalmaları sağlanmış, yapılan en son sayımlarda 687 adet yaban keçisi tespit edilmiştir. Bu sahada 1990 yılından bu yana av turizmi yapılmamaktadır. Eskiden bu yaylalarda yaşayan yaban koyunu, alageyik yok olmuştur. Son yıllarda çok seyrek görülen toros ayısının nesli de  tükenmek üzeredir. Kartal, akbaba, şahin, doğan, delice, bülbüller, güvercinler, kukumav, arapbülbülü, saksağan, kargalar, baykuşlar, ardıç kuşları, kuyruksallayan, keklik, karatavuk gibi kuşlar kurbağalar, yılanlar, kertenkeleler, çok miktarda böcek, örümcek, yumuşakçalar, dere içlerinde kaya sazanı, yılan balığı bulunmaktadır.  Çakıt ve Körkün çaylarında bir miktar sazan balığı yaşamakta, Körkün’de seyrek de olsa alabalığa rastlanmaktadır. Bunların yaşamları, kirlilik ve tarım ilaçları nedeniyle büyük tehlike altındadır.

Pozantı ilçesinde iki ana su havzası yer almaktadır. Bunlar güneyden kuzeye doğru uzanan Çakıt çayı havzası, diğeri batıdan doğuya uzanan Körkün çayı havzasıdır. İlçemizin ADANA-ANKARA  D-750 Karayolu güzergahı yanından geçen Çakıt Çayı Niğde Ulukışla İlçesi sınırlarından doğar, Şeker Pınarı kaynağından çıkan suyla birleşerek ilçenin doğusundan, Körkün çayı da Kamışlı vadisinden geçerek Seyhan barajına dökülür.