Kayseri'den yola çıkarak Pozantı'ya gelen Erciyes Üniversitesi İletişim Fakültesi öğrencilerinden Turgay Kural,Sehat Ekiz ve Okan Heptaş ayaklarının tozuyla hazırlayacakları belgeselin konusuna ev sahipliği yaoacak olan  Belemedik köyüne giderler.Orada köy muhtarımıza bu bölgenin geçmişi hakkında bilgi almak istediklerini ve burada belgesel çekeceklerini anlatırlar.Muhtar kendilerine bu konuda Cemil Çay ve şahsımın yardımcı olabileceğini söyleyerek isimlerimizi verir.Pozantı'ya geri dönen gençlerimize Kahvehane İşletmecisi sevgili Nail Ağabey bizzat yarımcı olarak Cemil Çay'a haber gönderir.Yazımın devamı ve fotoğrafları için tıklayınız....

....Bir akşam üstüydü.Atatürk Kültür Merkezi istikametinden Hükümet Konağı'na doğru yaya bir şekilde yol alırken tam Foto Cemre'nin önünden geçiyordum ki,Cemil Çay'ın o muazzam davudi sesi yankılandı kulaklarımda...

  - Volkan Hocaaa ! İyi adam lafının üstüne gelirmiş ! Gel bak seni kimler soruyor...

Dükkandan içeriye girdim ve meraklı bakışlarla bana bakan pırıl pırıl üç delikanlı gördüm o an.Erciyes Üniversitesi İletişim Fakütesi öğrencisi olup Belemedik'le ilgili bir belgesel çekmek istediklerini ve bu konuda yazılı ve görsel döküman,belge ve yerel kaynaklardan toplanmış bilgilere ihtiyaçları olduğunu bana içtenlikle anlattılar.Belli ki ön hazırlık aşamasındadılar ve bunun için gelmişlerdi.Bu toprağın geçmişi konusunda en tecrübeli ve donanımlı adamı  Cemil Çay'la birlikte elimden geldiğince destek olacağımı ve çekim için burada bulunacakları süreçte her konuda kendilerine yardım edebileceğimi söyledim.Her zaman olduğu gibi Cemil Ağabey'in akıcı ve etkileyici sohbeti ile sıcak bir diyalog gelişti aramızda.Aynı günün akşamı döneceklerdi Kayseri'ye.Pozantı Garı önünde devam ederken muhabbetimiz anı ölümsüzleştiren kareler çekmeyi unutmadım tabii.Adana istikametinden gelen heybetli lokomotif sürürken bütün gücüyle ardındaki yolcu vagonlarını uzun bir siren çaldı Makinisr.Yanakları camlara dayalı onca insan bakarken aralarına yeni katılan insan manzaralarına;kiminin gurbet türküsü ve kiminin sılaya varış sevinci oldu makinistin sireni.El salladık ülkemizin çocuklarına.Çok yakında yeniden görüşeceğiz ne de olsa.Biz üzerimize düşeni yapacağız bizden destek bekleyen bu aydınlık yarınlarımıza.Hoşçakalın arkadaşlar diye seslendik arkadalarından.Ve onlar gitti gideli koyuldum işe.Ülkemin bu aydınlık çocuklarına Pozantılı adına yardımcı olmak ve misafirperverlik etmek için.Hoşgeldiniz Pozantı'ya.Farkında ve umrunda olanının,kıymetini bileninin sevdalandığı, gerçekten Pozantılıyım diyebilmeyi hak ettiği bu Toros Kardelenine...

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)

Yorum Sayısı: 1 / 1